İnsan Olabilmek…

bebek çikolatası

İstanbul otogarından çıktığımızdan beri küçük kız çocuğu durmadan ağlıyordu.

Tabi haliyle bende abiye yanaştım niçin durmadan ağladığını sordum. “Hasta Mardin’den İstanbul’a getirdim.” dedi.

“Tek başına mı geldin? Annesi nerede?” deyince fakirliğin gözü kör olsun hemende belli ediyor kendini maddi sıkıntılardan dolayı annesini getirememiş mecburen evde kalmış ve en çok üzüldüğüm şey ise önümdeki koltukta iki kız öğrenci vardı.

Abiye böbürlenip “Sustur kızını ben de yolcuyum mecbur değilim sesini duymaya” türünden laflar etmeleriydi.

Demek ki karakter eğitimle verilen bir şey değilmiş. Anlayışlı olmak empati kurmak ve insan olabilmek okulda öğretilen bir şey değilmiş.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir



Popüler İçerikler

Torbacıya Etek Giydirip Döve Döve Sokakta Dolaştırmak

Seyit Onbaşı

Bir tavuk yolun karşısına neden geçer?

Değerler mi, Ne Derler Korkusu mu?

Artık Zenginiz

Sonunu Okuyunca Göz Yaşlarına Boğulacaksınız…

Taksici ve para üstü

Hoşgeldin Hanım Efendiciğim

Sevdiğin Her Şeyi Er Ya da Geç Kaybedeceksin Ama

Sen Doğru Ol, Kem Belasını Bulur

Canım Oğluma / Kızıma… (Mutlaka Okuyalım!!!)

Bu Vatan Kolay Alınmadı

Profesör ile Öğrenci

Organ Mafyası

Anne Hakkı Ödenmez

Çizgiyi Kısaltmak

Herşey Hiçlik Makamı İçin mi?

Bugün öğretmenine iyi bir soru sordun mu?

Bu Gün Bize Hediyedir…